πηγή :maga.gr

Η παρουσία των ιστολογίων στον παγκόσμιο ιστό αποτελεί μια μορφή διαδικτυακής δημοσιογραφίας που υλοποιεί την έννοια της δημοσιογραφίας των πολιτών και συμβάλλει ουσιαστικά στον εκδημοκρατισμό της δημόσιας επικοινωνίας.

Οι φορείς της δεν είναι εργαζόμενοι στο χώρο των ΜΜΕ αλλά χρήστες του διαδικτύου που δεν έχουν επαγγελματική σχέση με την τέταρτη εξουσία.
πηγή :maga.gr

Πέμπτη, 24 Νοεμβρίου 2011

Η προηγούμενη τρόικα έμεινε 80 χρόνια..

Αναδημοσιευουμε αποσπασμα απο το "Εφημεριδα Τυπος" που αναφερεται σε μια ιστορική αθηναϊκή εφημερίδα, τον «Μικρό Ρωμηό» του Λευτέρη Σκιαδά, ιστορικού ερευνητή και δημοσιογράφου.Μεταξύ άλλων λοιπόν ο Λευτέρης Σκιαδάς, γράφει:



«Είναι γνωστό ότι την προηγούμενη φορά που μας επιβλήθηκε «Έλεγχος» ήταν το 1898. Ήδη, από το 1893 ο Χαρίλαος Τρικούπης είχε κηρύξει την περίφημη πτώχευση και τέσσερα χρόνια αργότερα (1897) η Ελλάδα βγήκε ηττημένη από τις εχθροπραξίες με την Τουρκία. Με εντυπωσιακή εμμονή των Γερμανών επιβλήθηκε στην Ελλάδα ο διεθνής έλεγχος ως όρος για την εξασφάλιση της ειρήνης.
«Αμ’ έπος αμ’ έργον» εκδίδεται ο Νόμος ΒΦΙΘ’ και τον Απρίλιο κιόλας του 1898 εγκαθίσταται στην Αθήνα η… τρόικα της εποχής, όταν ο Αλέξανδρος Ζαΐμης ήταν Πρωθυπουργός».
Στις θέσεις των σημερινών κ.κ. Σερβάας Ντερούζ, Πολ Τόμσεν και Κλάους Μαζούχ ήταν οι Τέστα (Γερμανός), Λετάν (Γάλλος) και Λόου (Αγγλος). Μόνον που τότε οι κυβερνήσεις είχαν φανεί πιο γαλαντόμες και για να μην ταλαιπωρούν τους υψηλούς ελεγκτές μας φρόντισαν να τους κτίσουν και ιδιαίτερο Μέγαρο… για τις ανάγκες της Διεθνούς Οικονομικής Επιτροπής! Μάλιστα, η ανέγερσή του βάφτηκε με αίμα, αφού κατά την ανατίναξη φουρνέλου (1901) τραυματίστηκε ένας σαραντάχρονος εργάτης, δίνοντας αφορμή για συζητήσεις…
Σημειώνει ακόμη ο Λευτέρης Σκιαδάς πολλά επεισόδια με τις παρεμβάσεις τού τότε διεθνούς ελέγχου ακόμη και σε κρίσιμες για τη χώρα στιγμές, καθώς επίσης και πώς μετά τον πόλεμο και λίγο μετά την απελευθέρωση εκπρόσωποί του βρέθηκαν και πάλι στην Αθήνα.
Το τέλος εκείνης της ογδοηκονταετούς περιπέτειας δόθηκε με νόμο που εξέδωσε ο αείμνηστος Θανάσης Κανελλόπουλος το 1978..

Τετάρτη, 23 Νοεμβρίου 2011

Νοαμ Τσομσκι : Η Ελλαδα καταστρεφεται βασει σχεδιου..

Τον έχουν χαρακτηρίσει «Αϊνστάιν της γλωσσολογίας», «Δαρβίνο της εποχής μας» και «κορυφαίο διανοούμενο του κόσμου». Είναι ένας από τους σημαντικότερους ακτιβιστές των ανθρωπίνων δικαιωμάτων, κάτι που του έδωσε και τον χαρακτηρισμό «ο αντιαμερικανός εξτρεμιστής», τον οποίο χρησιμοποιούν κυρίως οι Αμερικανοί. Η θεμελιώδης πλέον «Ιεραρχία Τσόμσκι», την οποία περιέγραψε το 1956, τον έχει καθιερώσει και ως έναν από τους σημαντικότερους γλωσσολόγους όλων των εποχών. Και όμως, παρ’ ότι έχεις όλα αυτά στο μυαλό σου όταν πηγαίνεις να τον συναντήσεις, ο 83χρονος Νόαμ Τσόμσκι είναι τελικά ακόμη πιο επιβλητικός και εντυπωσιακός από τη φήμη του. 
Ο Νόαμ, όπως τον αποκαλούν όλοι στο ΜΙΤ, πηγαίνει κάθε ημέρα στο γραφείο του, στο Τμήμα Γλωσσολογίας και Φιλοσοφίας. Εκεί βρεθήκαμε στις 3.00 το μεσημέρι, 15 λεπτά νωρίτερα από το ραντεβού μας. Η Μπεβ Στολ, η βοηθός του, μας άνοιξε την πόρτα του προθαλάμου του γραφείου του. Είναι αυτή που κανονίζει τα πάντα για εκείνον με κάθε λεπτομέρεια: «Σε πέντε λεπτά θα μπείτε στο γραφείο του, ετοιμαστείτε και ο καθηγητής θα είναι μαζί σας στην ώρα του».
Ένα γραφείο γεμάτο βιβλία παντού. Στην τεράστια βιβλιοθήκη όλα είναι τοποθετημένα σε ράφια με γραμμένη από κάτω την κατηγορία στην οποία ανήκουν. Μια κατηγορία, όμως, ενώ έχει ετικέτα, είναι εντελώς κενή από βιβλία: «Intelligence». Σε κεντρικό σημείο υπάρχει μια τεράστια φωτογραφία του Μπέρτραντ Ράσελ και από κάτω γραμμένη η φράση με την οποία ξεκινά η αυτοβιογραφία του και προφανώς εκφράζει και τον Τσόμσκι: «Τρία πάθη, απλά, αλλά κατακλυσμιαία, εξουσιάζουν τη ζωή μου: Η λαχτάρα για αγάπη, η αναζήτηση της γνώσης και η ανυπόφορη θλίψη για τα βάσανα του ανθρώπινου είδους». Καθήσαμε σε ένα τραπέζι στο μέσον του γραφείου του, και ο Τσόμσκι κάθησε ακριβώς δίπλα μας. Ευτυχώς, γιατί εκτός του ότι είναι συναρπαστικό να τον έχεις κυριολεκτικά σε απόσταση αναπνοής, είναι γνωστό ότι μιλάει πάρα πολύ σιγά. Εκτός όλων των άλλων, φημίζεται και για την απίστευτη μνήμη του, θυμάται απλώς τα πάντα, κάτι που δεν το αρνείται και ο ίδιος: «Ναι, θυμάμαι πολλά πράγματα, αλλά μερικές φορές είναι λίγο βασανιστικό, επειδή οι άλλοι συνήθως δεν θυμούνται». Μπορεί με μεγάλη ευκολία να πηγαίνει από το ένα θέμα στο άλλο σαν να «τραβάει» μέσα στο μυαλό του συρτάρια με γνώσεις και πληροφορίες. Άκουγε κάθε ερώτησή μας σκυφτός, κοιτώντας προς τα κάτω, και μόλις τελειώναμε σήκωνε αμέσως το βλέμμα του και έδινε την απάντησή του κοιτώντας μας κατάματα μέχρι τέλους.
Πάντως ο Τσόμσκι έκανε την πρώτη ερώτηση: «Αλήθεια, τι γίνεται στην Ελλάδα; Τα πράγματα είναι πολύ δύσκολα».
Ετοιμαζόμαστε να καταστρέψουμε την παγκόσμια οικονομία. Ετσι μας λένε. Όμως η Ελλάδα που είναι λιγότερο από το ένα χιλιοστό της παγκόσμιας οικονομίας θα καταστρέψει όλη την υφήλιο; Δεν είναι γελοίο αυτό;
«Πιστεύω ότι συμβαίνει ακριβώς το αντίθετο: η Ευρωπαϊκή Eνωση, η Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα και το ΔΝΤ ασχολούνται με το να καταστρέψουν την Ελλάδα και υπάρχει σχέδιο για αυτό. Βέβαια, για να είμαστε ειλικρινείς, και η Ελλάδα από μόνη της έχει πολλά εσωτερικά προβλήματα. Αυτά που προτείνει η τρόικα, όμως, κάνει αυτά τα προβλήματα πολύ χειρότερα και αδύνατον να λυθούν. Σχεδιάζουν και προτείνουν πολιτικές οι οποίες δεν οδηγούν στην οικονομική ανάπτυξη και στη λύση του προβλήματος και γι’ αυτό όσο προχωρούν τα μέτρα θα φέρνουν λιγότερη ελπίδα και άρα μεγαλύτερη απελπισία στον κόσμο».
Και τι θα κερδίσουν οι λεγόμενες «αγορές» από την καταστροφή της Ελλάδας;
«Ξέρετε, αυτό που ονομάζουν “αγορές”, δεν είναι κάτι ακαθόριστο. Είναι οι μεγάλες τράπεζες σε παγκόσμιο επίπεδο. Γερμανικές, γαλλικές και εμμέσως αμερικανικές τράπεζες. Η τραπεζική κοινότητα, λοιπόν, είναι αυτή που θέλει να αποπληρωθεί. Δεν τους ενδιαφέρει το τίμημα».
Πιστεύετε ότι θα τα καταφέρουν στο τέλος;
«Ήδη πληρώνονται εδώ και πολλά χρόνια. Έπαιρναν πάντα και παίρνουν ακόμη αυτό που θέλουν, αλλά το τελικό αποτέλεσμα ίσως είναι η καταστροφή της Ελλάδας. Η κατάσταση δεν είναι ανάλογη, αλλά υπάρχουν δύο παραδείγματα χωρών, όπως η Αργεντινή και η Ισλανδία, που δεν υπάκουσαν και πλέον πηγαίνουν καλά. Ωστόσο αυτές οι δύο χώρες είχαν το δικό τους νόμισμα, μπορούσαν να πουν “δεν δεχόμαστε τους νόμους του παγκόσμιου οικονομικού συστήματος” και είχαν τη δυνατότητα να κινηθούν αλλιώς. Η Ελλάδα δεν μπορεί να κάνει ακριβώς αυτό, αφού δεν έχει το δικό της νόμισμα»
Πιστεύετε, παρ’ όλα αυτά, ότι μια επιστροφή στη δραχμή θα ήταν καταστρεπτική για εμάς;
«Ναι, παρ’ ότι είναι ένα πιθανό σενάριο. Γι’ αυτό πιέζει έτσι το ΔΝΤ, διότι ξέρει ότι η Ελλάδα δεν πρέπει να επιστρέψει στη δραχμή και συνεπώς γνωρίζει ότι μπορεί να πιέσει. Προσέξτε τον φασισμό του οικονομικού συστήματος. Είναι σαν να μου έχετε δανείσει εσείς χρήματα, με ληστρικά κιόλας επιτόκια, να σας αποπληρώνω για κάποια χρόνια και όταν ξαφνικά δεν μπορώ να σας πληρώσω άλλο, να μου λέτε: “Ωραία, θα πληρώσουν οι φίλοι και οι γείτονες για σένα”. Αυτό είναι το ΔΝΤ. Αν ένας επενδυτής, μια τράπεζα ας πούμε, έχει επενδύσει με ρίσκο σε μια χώρα, και βέβαια πάντα με ληστρικά επιτόκια, και κάποια στιγμή η χώρα δεν μπορεί πλέον να πληρώνει, έρχεται το ΔΝΤ και λέει ότι θα πληρώσουν άλλοι για σένα. Αυτοί, φυσικά, είναι πάντα οι φορολογούμενοι των άλλων χωρών, οι οποίοι δεν πήραν ποτέ το συγκεκριμένο δάνειο. Ολα γίνονται, αρκεί να μη χάσουν οι τράπεζες. Και τελικά να μην έχουν στην ουσία κανένα ρίσκο!».
Συγγνώμη, αλλά πώς το αποκαλείτε αυτό το σύστημα;
«Είναι το οικονομικό σύστημα “στυγνή ληστεία”».
Πολύ περιγραφικό όνομα για οικονομικό σύστημα…
«Μα δεν είναι καν μυστικό, το λένε και οι ίδιοι! Πριν από μερικά χρόνια ένας υψηλά ιστάμενος του ΔΝΤ το χαρακτήρισε “κοινότητα της πίστωσης και της επιβολής”. Ακριβώς όπως η Μαφία! Οπως οι μαφιόζοι, έχουν και τα λεφτά να σε δανείσουν, αλλά και τον τρόπο να σ’ τα πάρουν πίσω».
Αρα η ανυπακοή και η μη πληρωμή του χρέους μας είναι η πρότασή σας;
«Προσέξτε. Η ανυπακοή πολλές φορές θέλει ψυχραιμία και υπομονή. Και κυρίως να βρείτε τον τρόπο που σας ταιριάζει».
Το ίδιο σύστημα, όμως, δεν επιβάλλεται και εδώ στις Ηνωμένες Πολιτείες;
«Βεβαίως. Από τα πρώτα χρόνια του Ρίγκαν και ως σήμερα, πάρα πολλές φορές έχουν κληθεί οι αμερικανοί πολίτες να πληρώσουν τα κεφάλαια τραπεζών που χάθηκαν σε επενδυτικά ρίσκα που πήραν οι ίδιες εντός και εκτός ΗΠΑ. Αυτό, προσέξτε, δεν θα συνέβαινε σε ένα καπιταλιστικό σύστημα. Αλλά συμβαίνει στο δικό μας οικονομικό σύστημα, διότι απλώς είναι “γκανγκστερικό”. Μάλιστα υπάρχει και όνομα για αυτό το σύστημα, ο Στίγκλιτζ θα σας έχει μιλήσει φαντάζομαι. Ονομάζεται “πολύ μεγάλο για να αποτύχει”. Αυτό περιγράφει στην ουσία την πολιτική “παροχής εξασφάλισης” από την πλευρά της αμερικανικής κυβέρνησης, η οποία διασφαλίζει στις τράπεζες και στους επενδυτικούς οργανισμούς πως “ό,τι ρίσκο και να πάρετε, όταν το σύστημα καταρρεύσει και δεν θα μπορείτε να πάρετε άλλα λεφτά, θα σας τα δώσουμε εμείς από τα χρήματα των φορολογουμένων”. Παρεμπιπτόντως, το σύστημα καταρρέει κάθε τόσο».
Οι οίκοι αξιολόγησης τι ρόλο παίζουν σε όλα αυτά;
«Οι οίκοι αξιολόγησης συμπληρώνουν ιδανικά το “γκανγκστερικό σύστημα”, αφού έχουν συνυπολογίσει, πριν από κάθε επένδυση, ότι αν κάτι δεν πάει καλά στη χώρα στην οποία γίνονται επενδύσεις, τότε θα αναλάβει τα χρέη η εκεί κυβέρνηση, δηλαδή οι φορολογούμενοι. Δηλαδή κάτι το οποίο αποτελεί σκάνδαλο, αυτοί το έχουν συμπεριλάβει στους υπολογισμούς τους! Γι’ αυτό και κάποιοι, πολύ λίγοι, ακόμη και μέσα σε αυτήν την κρίση, τα καταφέρνουν μια χαρά. O ρόλος των οίκων αξιολόγησης ενισχύθηκε από τη δεκαετία του ’70 και μετά, όταν το σύστημα πραγματικά απογειώθηκε και συγκεντρώθηκε τεράστιος πλούτος στα χέρια πολύ λίγων. Όλοι γνωρίζουν ότι οι ΗΠΑ είναι μια χώρα ανισοτήτων, αλλά αυτό που ίσως δεν είναι αντιληπτό είναι ότι ένα πολύ μεγάλο μέρος αυτής της ανισότητας προέρχεται από το ένα τοις χιλίοις του πληθυσμού».
Και εμείς οι πολίτες, όμως, δεν αντιδράσαμε καθόλου και τα αποδεχτήκαμε όλα αυτά που καθορίζουν τη ζωή μας.
«Μα δεν τα έχουμε αποδεχτεί! Δεν μας δόθηκε καμία επιλογή και καμία εναλλακτική. Δεν μας ρώτησε κανένας: “Σας αρέσει το ΔΝΤ;”. Εμένα δεν με ρώτησε κανένας, εσάς; Απλώς το σχεδίασαν και μας το επέβαλαν».
Γι’ αυτό η Goldman Sachs, ας πούμε, αν και βασική υπεύθυνη της κρίσης, βγάζει ακόμη τεράστια κέρδη;
«Ακριβώς. Αν και είναι βασικοί υπεύθυνοι και από τους αρχιτέκτονες της κρίσης, τα πάνε μια χαρά, με τεράστιους μισθούς και με μπόνους. Αυτό συμβαίνει επειδή απλώς ανήκουν στο σύστημα που προανέφερα. Η Goldman Sachs τώρα είναι πλουσιότερη από ποτέ. Αλλά ο κόσμος δεν εστιάζει σε γεγονότα όπως αυτό, διότι η προπαγάνδα αναζητεί και βρίσκει άλλους “υπεύθυνους” να κατηγορήσει. Κατά τη διάρκεια της κρίσης, όμως, ένα από τα μεγαλύτερα λάθη είναι να στοχοποιείς διάφορες κοινωνικές ομάδες».
Η στοχοποίηση, όμως, συμβαίνει και από τις δύο πλευρές. Και από το κράτος προς κάποιους, αλλά και από τους πολίτες προς κάποιους άλλους. Δεν είναι επικίνδυνο αυτό; Υπάρχει «καλή» στοχοποίηση;
«Όχι βέβαια. Προσέξτε τι γίνεται. Από την πλευρά του κράτους έχουμε ορισμένους ιδιαίτερα εύκολους στόχους, όπως είναι για παράδειγμα οι δάσκαλοι και η Παιδεία γενικότερα. Από την πλευρά του πληθυσμού τώρα, έχουμε τον εύκολο στόχο, που είναι οι αλλοδαποί, και στην Ευρώπη εξαπλώνεται ανησυχητικά το φαινόμενο της μετανάστευσης. Στην Ουγγαρία με το νεοφασιστικό κόμμα Τζομπίκ, στην Αγγλία με το Βρετανικό Εθνικό Μέτωπο και την Αγγλική Αμυντική Λίγκα. Και αν σας ακούγεται ανακουφιστικό ότι σε διάφορες χώρες της Ευρώπης τα ακροδεξιά ρατσιστικά κόμματα παίρνουν κάτω από 10%, μην ξεχνάτε ότι το 1928 στη Γερμανία το Ναζιστικό Κόμμα είχε πάρει κάτω από 3%. Πέρυσι βγήκε στη Γερμανία το βιβλίο του Τίλο Σαραζίν “Η Γερμανία καταργεί τον εαυτό της”, στο οποίο ισχυρίζεται ότι οι μετανάστες καταστρέφουν τη χώρα. Έγινε μπεστ σέλερ. Η δε καγκελάριος Μέρκελ, παρ’ ότι καταδίκασε το βιβλίο, δήλωσε ότι η πολυπολιτισμικότητα έχει τελικά αποτύχει. Οι Τούρκοι και οι Άραβες που τους έκαναν εισαγωγή για να κάνουν τη βρώμικη δουλειά “απέτυχαν”, δηλαδή, να γίνουν ξανθοί και γαλανομάτηδες, κανονικοί άριοι…».
Υπάρχει πάντως το παράδοξο σε καιρούς οικονομικής και κοινωνικής ηρεμίας οι άνθρωποι να επιλέγουν τον καπιταλισμό και να θυμούνται όλα τα κακά του σοσιαλισμού. Οταν όμως έρχεται η οικονομική κρίση, τότε βρίζουν τα κακά του καπιταλισμού και μνημονεύουν τα καλά του σοσιαλισμού. Είναι λίγο ανόητο αυτό. Πώς γίνεται να αλλάξει;
«Αυτό είναι και το ένα και μοναδικό μήνυμα που πραγματικά έχω να δώσω. Δεν είναι συνταγή και πρέπει ο καθένας να το καταφέρει μόνος του: Χρησιμοποιήστε την κοινή λογική».
Με αυτό που λέτε ελπίζετε να βελτιώσετε τον κόσμο;
«Δεν θέλω να βελτιώσω τον κόσμο, θέλω οι άνθρωποι να τον βελτιώσουν».
Ποια είναι η άποψή σας για τον Μπαράκ Ομπάμα; Σας φαίνεται, όπως λένε, να έχει ξεχάσει ότι ο Λευκός Οίκος χτίστηκε από χέρια μαύρων;
«Όταν εξελέγη ο Ομπάμα, δεν είχα καμία προσδοκία από αυτόν. Το είχα γράψει και το είχα πει πριν από την εκλογή του. Αυτός ο άνθρωπος δεν είχε καθόλου αρχές. Είναι ένας οπορτουνιστής χωρίς αρχές. Από την άλλη όμως, το να έχουμε μια οικογένεια μαύρων στον Λευκό Οίκο είναι ένα μεγάλο ιστορικό κατόρθωμα. Συμβολίζει σπουδαία πράγματα για την τεράστια ομάδα των Αφροαμερικανών, αλλά κυρίως για την παγκόσμια κουλτούρα και τον πολιτισμό. Το να περιμένεις, πάντως, κάτι από τον Ομπάμα είναι τεράστιο λάθος».
Ολα αυτά τα χρόνια που σας ακούω και σας διαβάζω, μου θυμίζετε ήρωα της αρχαίας ελληνικής μυθολογίας.
«Αλήθεια; Μισό λεπτό να καλύψω τις φτέρνες μου».
Ειλικρινά, μοιάζει σαν να προσπαθείτε να αλλάξετε τη μοίρα που οι ίδιοι οι άνθρωποι έχουν επιλέξει για τον εαυτό τους. Αυτό δεν είναι κάπως μάταιο; Στο τέλος δεν θα είναι έτσι και αλλιώς χαμένη μάχη;
«Όχι, δεν την έχουν επιλέξει οι άνθρωποι τη μοίρα τους. Εγώ πάντως δεν την έχω επιλέξει. Έχει όμως σχεδιαστεί. Ο Ανταμ Σμιθ (που έγραψε τον “Πλούτο των εθνών”) δεν ήταν ηλίθιος που έγραψε αυτά που έγραψε».
Ας περάσουμε σε κάτι άλλο που αφορά την Ελλάδα. Πώς εξηγείτε την επιθετική συμπεριφορά της Τουρκίας;
«Υπάρχουν πάρα πολλοί ιστορικοί λόγοι για αυτό. Πάντως πιστεύω ότι η Ελλάδα έχει μπει σε ένα παιχνίδι υπερβολικής σπατάλης για όπλα και αυτό έχει προκαλέσει μεγάλα προβλήματα στη χώρα, αφού ο προϋπολογισμός για τους εξοπλισμούς είναι πολύ μεγαλύτερος από όσο θα μπορούσε να αντέξει η οικονομία σας. Σκεφτείτε λίγο πρακτικά. Στην ακραία περίπτωση σοβαρής εμπλοκής μεταξύ Τουρκίας και Ελλάδας, η πιθανότητα να χρησιμοποιηθεί όλος αυτός ο στρατιωτικός εξοπλισμός και να φέρει αποτέλεσμα είναι σχεδόν μηδενική. Διότι απλώς η δύναμη της Τουρκίας είναι πολλαπλάσια ποσοτικά».
Ομως στην ουσία οι ΗΠΑ μάς έχουν υποχρεώσει σε αυτά τα τεράστια έξοδα για εξοπλισμούς.
«Φυσικά. Το λατρεύουν αυτό οι ΗΠΑ. Σχεδόν όλη η οικονομία των ΗΠΑ στηρίζεται στους εξοπλισμούς. Σκεφτείτε ότι επί Μπιλ Κλίντον η Τουρκία έγινε αναλογικά ο υπ’ αριθμόν ένα αγοραστής όπλων στον κόσμο μαζί με την Αίγυπτο και το Ισραήλ. Αυτός είναι και ένας πολύ βασικός λόγος για τον οποίο εξοπλίζουμε το Ισραήλ. Εκτός από το ότι το κάνουμε για να ευχαριστήσουμε το ισραηλινό λόμπι, τους εξοπλίζουμε για να τους χρησιμοποιήσουμε και ως “διαφημιστικό”, ως “teaser” για άλλες χώρες. Τα όπλα που αγοράζει το Ισραήλ δεν είναι καμία σοβαρή ποσότητα, αλλά μετά έρχεται η Σαουδική Αραβία και λέει ότι θέλει εκατονταπλάσια ποσότητα από τα ίδια όπλα. Αλλά, για να είμαστε δίκαιοι, δεν το κάνουν μόνο οι ΗΠΑ. Το κάνει και η Βρετανία».
Οι μεγάλες δυνάμεις, όμως, γιατί κάνουν εδώ και δεκαετίες τα «στραβά μάτια» στις παρανομίες που έχει διαπράξει η Τουρκία;
«Μερικές φρικαλεότητες της Τουρκίας έχουν γίνει και με την υποστήριξη των Ηνωμένων Πολιτειών, όπως αυτές που διέπραξε τη δεκαετία του ’90 στο νοτιοανατολικό της τμήμα εναντίον των Κούρδων, οι οποίοι είναι περίπου το ένα τέταρτο του πληθυσμού της. Μετά η Τουρκία πήρε μέρος και στον πόλεμο εναντίον της τρομοκρατίας».
Οι διανοούμενοι της Ευρώπης, όμως, δεν πολυμιλάνε για όλα αυτά. Τελικά ο διανοούμενος που υπηρετεί τους δυνατούς μπορεί να συνεχίσει να λέγεται έτσι;
«Αυτή της Τουρκίας δεν είναι η μόνη περίπτωση, αλλά είναι πολύ ενδεικτική της κατάσταση στην οποία βρίσκονται οι διανοούμενοι της Δύσης».
Την ένταση που υπάρχει τελευταία μεταξύ Τουρκίας και Ισραήλ πώς την εξηγείτε;
«Αυτήν τη φορά η Τουρκία έχει έναν πολύ καλό λόγο, αφού ένα τουρκικό πλοίο δέχθηκε επίθεση σε διεθνή ύδατα και σκοτώθηκαν εννέα Τούρκοι. Αυτό ήταν κανονική πειρατεία. Οι Ισραηλινοί άλλωστε συνηθίζουν να τα κάνουν αυτά από παλιά. Κανένα κράτος δεν θα τη γλίτωνε με αυτά που κάνει το Ισραήλ, αλλά όταν έχεις τις ΗΠΑ από πίσω σου, κάνεις ό,τι θέλεις. Σκοτώθηκαν λοιπόν από τα πυρά των Ισραηλινών εννέα άνθρωποι, από τους οποίους να σημειώσουμε κανένας δεν ήταν αμερικανός πολίτης, και η Τουρκία απαίτησε από το Ισραήλ να ζητήσει συγγνώμη».
Πιστεύετε δηλαδή ότι πίσω από τις κινήσεις τις Τουρκίας κρύβεται και αίσθημα δικαίου;
«Οχι. Ξέρετε εσείς να υπάρχει κάποιο κράτος που να είναι κράτος δικαίου; Τα κράτη δεν είναι οργανισμοί ήθους και ηθικής, είναι οργανισμοί ισχύος».
Πιστεύετε ότι θα υπάρξει κάποια στιγμή στο μέλλον ένα κράτος που θα είναι κράτος δικαίου;
«Όχι, ποτέ. Εφόσον κάτι είναι κράτος δεν μπορεί να είναι δίκαιο. Βέβαια, φυσικά και υπήρξαν, υπάρχουν και θα υπάρχουν άνθρωποι που είναι ηθικοί και οι οποίοι προσπαθούν να επιβάλλουν το ήθος τους σε κάποια κομμάτια του κράτους. Αλλά το να περιμένεις από ένα κράτος ισχύος να συμπεριφέρεται δίκαια είναι μάταιο και ανόητο. Τα κράτη ως οργανισμοί λειτουργούν με τις δικές τους αρχές και τα δικά τους συμφέροντα. Ολη η ιστορία των κρατών είναι κάπως έτσι».
Οι λαοί, λοιπόν, κάνουν ένα διαρκές ταξίδι από ελπίδα σε ελπίδα και από όνειρο σε όνειρο, χωρίς αυτό να οδηγεί κάπου καλύτερα;
«Όχι, εγώ δεν το βλέπω έτσι. Εγώ το βλέπω περισσότερο σαν το σκαρφάλωμα ενός βουνού με στόχο να κατακτήσεις την κορυφή. Κάθε φορά όμως που φτάνεις στην κορυφή που έχεις βάλει στόχο, ανακαλύπτεις ότι από εκεί φαίνεται μια άλλη, νέα, πέρα από αυτήν που κατέκτησες, και πρέπει να αρχίσεις πάλι το ταξίδι. Τότε όμως δεν πρέπει να ξεχνάς ότι έχεις ήδη κατακτήσει τον προηγούμενο στόχο σου. Νομίζω ότι αυτή είναι όλη η ανθρώπινη Ιστορία, επαναλαμβανόμενες κορυφές, για τις οποίες κάποιοι έχουν παλέψει ώστε να κατακτηθούν. Το πιο φυσιολογικό λοιπόν είναι να βρίσκει ο άνθρωπος μπροστά του ακόμη ψηλότερες κορυφές, τις οποίες δεν γνώριζε από πριν, και θα πρέπει να τις κατακτήσει. Αρα δεν πιστεύω ότι το ταξίδι είναι χωρίς ελπίδα, είναι απλώς μια συνεχής επίτευξη στόχων».
Και το ταξίδι θα υπάρχει έπειτα από κάθε άνθρωπο και έπειτα από κάθε εποχή;
«Ακριβώς. Γι’ αυτό σε κάθε εποχή ας κάνει ο άνθρωπος τη δουλειά του, που είναι να κατακτήσει τις κορυφές που του αναλογούν. Δείτε τι συνέβη με τη Λατινική Αμερική. Ήταν επί 500 χρόνια κάτω από φοβερή καταπίεση, κυρίως των Ευρωπαίων και μετά των Αμερικανών. Όλα αυτά τα χρόνια εκατοντάδες προσπάθειες να απελευθερωθούν κατεστάλησαν και πνίγηκαν στο αίμα. Όμως τα τελευταία δέκα χρόνια οι λαοί της Λατινικής Αμερικής έχουν φέρει τα πάνω κάτω. Απελευθέρωσαν τις χώρες τους από τις χούντες και την καταπίεση με τρόπο εντυπωσιακό».
Πιστεύετε ότι μπορεί να συμβεί το ίδιο και με την «Αραβική άνοιξη»;
«Έχουν ήδη υπάρξει τεράστιες αλλαγές, οι οποίες πιθανότατα θα είναι μόνιμες. Βέβαια έχουν πολύ δρόμο ακόμη μπροστά τους, αλλά μετρούν ήδη κάποιες σημαντικές επιτυχίες. Μία από αυτές, την οποία φυσικά δεν πολυπροβάλλουν τα δυτικά ΜΜΕ, είναι η δημιουργία πραγματικού εργατικού κινήματος στην Τυνησία και στην Αίγυπτο, χώρες οι οποίες δεν είχαν ποτέ κάτι τέτοιο. Τώρα πλέον είναι δυνατόν ακόμη και σε αυτές τις δύο χώρες να δημιουργήσουν ένα ανεξάρτητο εργατικό συνδικάτο».
Αυτή η απελπισία τού σήμερα πώς μπορεί να αλλάξει και να γίνει ελπίδα;
«Δεν ξέρω. Αν γνωρίζετε την απάντηση πείτε τη και σε εμάς. Την έχουμε ανάγκη απεγνωσμένα».
Η εποχή χαρακτηρίζεται από την απουσία σπουδαίων ηγετών, ειδικά στην Ευρώπη, αλλά και αλλού. Είναι άραγε θέμα κακής συγκυρίας ή φυσιολογικό αποτέλεσμα των καιρών;
«Δεν πρέπει να ψάχνεις για σπουδαίους ηγέτες. Αν κάνεις εσύ κάτι σημαντικό, θα δημιουργήσεις τη δική σου σπουδαία ηγεσία και δεν θα επιτρέψεις να δημιουργηθεί αυτό που ονομάζεις ανεπαρκή ηγεσία».
Μήπως ένα μεγάλο πρόβλημα είναι ότι οι άνθρωποι συγχέουμε εντελώς τις έννοιες «συνηθισμένο» και «φυσιολογικό» και πλέον πιστεύουμε ότι αυτό που είναι συνηθισμένο στη ζωή μας είναι και το φυσιολογικό;
«Σωστό είναι αυτό, πρέπει όμως να καταφέρνεις να διακρίνεις μέσα σου τις αληθινές, τις ειλικρινείς κινητήριες δυνάμεις».
Για εσάς ποιες είναι αυτές οι βασικές κινητήριες δυνάμεις;
«Είναι πολλές και γνωρίζω μερικές από αυτές. Για παράδειγμα, η δυστυχία από την οποία υποφέρουν οι άνθρωποι και κυρίως αυτή για την οποία έχω συνυπευθυνότητα. Αυτό είναι βασανιστικό. Ζούμε σε μια ελεύθερη κοινωνία και τα προνόμιά μας σημαίνουν αυτόματα και ευθύνες».
Μοιάζει πάντως στην Ελλάδα οι άνθρωποι να έχουμε υποστεί συλλογική κώφωση: μιλάμε όλοι, ενώ κανένας δεν ακούει κανέναν. Δεν είναι ένα βασικό πρόβλημα αυτό;
«Θα σας πω κάτι από τη δική μου πείρα. Η οικογένειά μου ανήκε στην εργατική τάξη και υπήρχαν πολλοί άνεργοι. Αντικειμενικά τότε η κατάσταση ήταν πολύ χειρότερη απ’ ό,τι είναι τώρα. Υποκειμενικά, όμως, τότε ήταν πολύ καλύτερα τα πράγματα ως προς την προοπτική. Τώρα επικρατεί κυρίως μια τεράστια απελπισία σε σχέση με το μέλλον, ενώ τότε κυριαρχούσε η ελπίδα ότι “δεν έχουμε τίποτε, αλλά μπορούμε να κάνουμε πράγματα για ένα καλύτερο αύριο”. Μαζευόμασταν και κουβεντιάζαμε για το πώς θα βελτιώσουμε την κατάσταση για την οικογένειά μας. Αυτό ακριβώς πρέπει να κάνει κάθε μικρή κοινωνική ομάδα και τώρα στην Ελλάδα».
Είναι γνωστό ότι αγαπάτε τη χώρα μας και ότι καλός προφήτης είναι αυτός που αγαπά. Τώρα που κλείνουμε αυτήν τη συζήτηση τι θα προφητεύατε για εμάς;
«Σας εύχομαι, μέσα από την καρδιά μου, να έχετε πολλή και καλή τύχη σε αυτούς τους ιδιαίτερα δύσκολους και επίπονους καιρούς, με όλες αυτές τις ισχυρές δυνάμεις που προσπαθούν να συντρίψουν την ελληνική κοινωνία και τη χώρα σας».

Τη συνέντευξη πήρε ο Μάκης Προβατάς και δημοσιεύτηκε στο ΒΗΜagazino στις 16 Οκτωβρίου 2011.

Τρίτη, 22 Νοεμβρίου 2011

Οι Φίλοι Επικούρειας Φιλοσοφίας "Κήπος Αθηνών


Οι Φίλοι Επικούρειας Φιλοσοφίας "Κήπος Αθηνών", σας προσκαλούν στην συνάντηση που θα πραγματοποιηθεί την Πέμπτη 24 Νοεμβρίου και ώρα 20:30 στην αίθουσα επί της οδού Ακαδημίας αρ.88, 2ος όροφος με θέμα "Ομοιότητες και διαφορές ανδρών και γυναικών σύμφωνα με την επιστήμη και την φιλοσοφία" με εισηγητή τον Δρ. Χρήστο Γιαπιτζάκη, Βιολόγο και Ιατρικό Γενετιστή.

Δευτέρα, 21 Νοεμβρίου 2011

Εξυπηρέτηση του χρέους ή εθνικό συμφέρον ;

Το πηραμε με email και το αναδημοσιεύουμε ...
πηγη: κλικ στο τιτλο


Η ιστορία έχει ως εξής: το 1936, η Ελλάδα του Ιωάννη Μεταξά, αρνήθηκε να συνεχίσει την εξυπηρέτηση του δανείου που είχε συνάψει με τη βελγική τράπεζα Societe Commerciale de Belgique.

Η κυβέρνηση του Βελγίου προσέφυγε στο Διεθνές Δικαστήριο του Διεθνούς δικαίου, που είχε ιδρύσει η Κοινωνία των Εθνών, κατηγορώντας την Ελλάδα ότι αθετεί τις διεθνείς της υποχρεώσεις. Η Ελλάδα απάντησε ότι αδυνατεί να εκπληρώσει τις δανειακές της υποχρεώσεις, διότι δεν μπορεί να θέσει σε κίνδυνο την κατάσταση του Λαού και της χώρας!
Στο υπόμνημά της, η Ελληνική κυβέρνηση έλεγε:"Η Κυβέρνηση της Ελλάδος, ανήσυχη για τα ζωτικά συμφέροντα του Ελληνικού λαού και για τη διοίκηση, την οικονομική ζωή, την κατάσταση της υγείας και την εσωτερική και εξωτερική ασφάλεια της χώρας, δεν θα μπορούσε να προβεί σε άλλη επιλογή. Όποια κυβέρνηση κι αν ήταν στην θέση της, θα έκανε το ίδιο" (Yearbook of the International Law Commission, 1980,v.l.,sel.25).

Το επιστέγασμα ήρθε με το υπόμνημα που κατέθεσε στο Διεθνές Δικαστήριο ο νομικός εκπρόσωπος της Ελληνικής κυβέρνησης το 1938, όπου τόνισε τα αυτονόητα: Ενίοτε μπορεί να υπάρξει μια έκτακτη κατάσταση "η οποία κάνει αδύνατο για τις Κυβερνήσεις να εκπληρώσουν τις υποχρεώσεις τους προς τους δανειστές και προς τον Λαό τους. Οι πόροι της χώρας είναι ανεπαρκείς για να εκπληρώσουν και τις δύο υποχρεώσεις ταυτόχρονα. Είναι αδύνατον να πληρώσει μια Κυβέρνηση το χρέος και την ίδια στιγμή να παρασχεθεί στον λαό η κατάλληλη διοίκηση και οι εγγυημένες συνθήκες για την ηθική, κοινωνική και οικονομική ανάπτυξη. Πρέπει να επιλέξει ανάμεσα στα δύο. Και φυσικά, το καθήκον του Κράτους να εξασφαλίσει την εύρυθμη λειτουργία των βασικών δημοσίων υπηρεσιών, ΥΠΕΡΤΕΡΕΙ έναντι της πληρωμής των χρεών της. Από κανένα κράτος δεν απαιτείται να εκπληρώσει, μερικά ή ολικά, τις χρηματικές του υποχρεώσεις, αν αυτό ΘΕΤΕΙ ΣΕ ΚΙΝΔΥΝΟ τη λειτουργία των δημοσίων υπηρεσιών του κι έχει σαν αποτέλεσμα την αποδιοργάνωση της διοίκησης της χώρας (σας θυμίζει κάτι;). Στην περίπτωση που η αποπληρωμή των χρεών θέτει σε κίνδυνο την οικονομική ζωή και τη διοίκηση, η Κυβέρνηση είναι υποχρεωμένη να διακόψει ή και να μειώσει την εξυπηρέτηση του χρέους!

Ο ΝΙΚΟΣ ΣΤΑΥΡΟΥ ΚΑΘΗΓΗΤΗΣ ΤΟΥ HOWARD ΑΠΟΚΑΛΥΠΤΕΙ


Σάββατο, 19 Νοεμβρίου 2011

Χριστουγεννιάτικο μπαζάρ από το ξεblogάρισμα

To ξεblogάρισμα διοργανώνει στις 3 και 4 Δεκεμβρίου το χριστουγεννιάτικο μπαζάρ του για την ενίσχυση των απόρων κρατουμένων και των παιδιών που ζουν με τις φυλακισμένες μητέρες τους στις γυναικείες φυλακές Ελεώνα Θήβας. 
Στο μπαζάρ που θα πραγματοποιηθεί στο Cabaret Voltaire, Μαραθώνος 30 στο Μεταξουργείο, θα διατεθούν σε πολύ χαμηλές τιμές χριστουγεννιάτικα, χειροποίητα είδη δώρων, παραδοσιακά προϊόντα, βιβλία και ρούχα. Επίσης μεταχειρισμένα ρούχα με 2 ευρώ, καινούργια βρεφικά και παιδικά σετ με 3 ευρώ, χειροποίητα κεριά με 2 ευρώ κ.ά. Οι ώρες λειτουργίας θα είναι το Σάββατο από τις 11,30 το πρωί ως τις 8 το βράδυ και την Κυριακή από τις 11 το πρωί ως τις 5 το απόγευμα. 
Στη διάρκεια του μπαζάρ θα συλλέγουμε είδη πρώτης ανάγκης για τις φυλακισμένες και τα παιδάκια: Σαμπουάν, αφρόλουτρα, οδοντόκρεμες, οδοντόβουρτσες, σερβιέτες, χαρτί υγείας, απορρυπαντικό για πλύσιμο ρούχων, υγρό καθαρισμού χώρου, σαπούνια, τηλεκάρτες. 
Περισσότερες πληροφορίες στο http://xeblogarisma.blogspot.com/

Το ξεblogάρισμα είναι μια ομάδα bloggers, που ξεκίνησε την δράση της πριν από 4 περίπου χρόνια με σκοπό τη βοήθεια και την οικονομική ενίσχυση των παιδιών 0-3 ετών που κρατούνται μαζί με τις φυλακισμένες μητέρες τους στις γυναικείες φυλακές Ελεώνα Θήβας. 
Το πλαίσιο υποστήριξης, μαζί με τα 20 περίπου παιδάκια και τις μαμάδες τους, περιλαμβάνει επίσης και τις 90 και πλέον άπορες φυλακισμένες. Οι εθελοντές του ξεblogαρίσματος πραγματοποιούν συχνές αποστολές ειδών πρώτης ανάγκης στον Ελεώνα και διοργανώνουν εκδηλώσεις με τα έσοδα των οποίων καλύπτουν άμεσες ανάγκες των παιδιών και των απόρων. 
Επίσης, συμμετέχουν οικονομικά σε αποφυλακίσεις,στηρίζουν το Σχολείο Δεύτερης Ευκαιρίας των φυλακών, ενθαρρύνουν την εθελοντική προσφορά μαθημάτων δημιουργικής απασχόλησης και άλλων πολιτιστικών εκδηλώσεων μέσα στις φυλακές και ευαισθητοποιούν τον κόσμο από το blog τους.

‎3ο Ανταλλακτικό Παζάρι Βιβλίου - Πλατεία Συντάγματος, Κυριακή 20 Νοέμβρη - 12.00-18.00μ.μ.


Παρουσίαση βιβλίου "Χάρτινες Ζωές", Πέρσα Κουμούτση, εκδ. Ψυχογιός










Ώρα
Τρίτη, 22 Νοέμβριος · 7:00 μ.μ. - 9:30 μ.μ.

Τοποθεσία
βιβλιοπωλείο ΕΝΑΣΤΡΟΝ, Σόλωνος 101

Δημιουργήθηκε από:

Περισσότερες πληροφορίες
Για το βιβλίο θα μιλήσουν: Ελένη Γκίκα: συγγραφέας, βιβλιοκριτικός, Ρίτσα Μασούρα, δημοσιογράφος και Αμαλία Ρούβαλη, ποιήτρια
Την εκδήλωση θα ντύσει μουσικά η ομώνυμη σύνθεση του Αλέξανδρου Παγωνίδη

τάθηκε στο πεζοδρόμιο, σαν μικρό και αναποφάσιστο παιδί. Κάτι σαν νεύμα –ή μήπως κίνηση αχνή, αμυδρή, σχεδόν ανεπαίσθητη;- έσυρε τη ματιά της στο απέναντι πεζοδρόμιο. Ρίχνοντας το βλέμμα εκεί όπου αυτή η αίσθηση την καλούσε, είδε τις τέσσερις γυναίκες της ζωής της. Στέκονταν ασάλευτες στο πεζοδρόμιο, η μία δίπλα στην άλλη. Η γιαγιά της, η γριά Ευσταθία, η μάνα της και τέλος η κόρη της, η Βικτωρία. Και το παράδοξο ήταν ότι καμία δεν την επέπληξε για την παράτολμη απόφασή της... Μόνο της χαμογέλασαν ενθαρρυντικά – ακόμα και η κόρη της.
Η Ανθή, μεγαλώνοντας στον ίσκιο της Μαριάνθης, στοιχειωμένη από την απουσία της νικημένης πια και αιχμάλωτης των περιστάσεων Βικτωρίας, θα ακολουθήσει την προδιαγεγραμμένη πορεία της. Καταπιέζοντας τα συναισθήματά της, θα παίξει ρόλους που δεν μπορεί να υποστηρίξει, θα ζει και δε θα ζει ταυτόχρονα. Αντιμέτωπη με την αλήθεια αλλά και τις επιλογές των γυναικών της γενιάς της, όλων των γυναικών, έχοντας τη βεβαιότητα ότι εκείνες την καθοδηγούν και την κατευθύνουν, θα βρεθεί έπειτα από χρόνια στο κρίσιμο σταυροδρόμι μιας μεγάλης πρόκλησης.
Tρεις γυναίκες, τρεις ζωές· παράλληλες όχι, αλλά σχεδόν επαναλαμβανόμενες μέσα στο χρόνο...  Η Ιστορία θα τις αφουγκραστεί, ή θα τις προσπεράσει;

Το Μέγαρο Μαξίμου .....




γράφει ο Γιώργος Δαμιανός (24grammata.com)

...Το Μέγαρο Μαξίμου δεν ήταν τίποτα άλλο από την ιδιόκτητη κατοικία του Δημητρίου Μαξίμου (1873 – 1955). Ο Δ. Μάξιμος ήταν για πολλά χρόνια διοικητής της Εθνικής Τράπεζας και μετέπειτα πολιτικός με το Λαϊκό Κόμμα. Διετέλεσε υπουργός εξωτερικών (1933 – 1935), γερουσιαστής και εξωκοινοβουλευτικός πρωθυπουργός (1947), όταν ηγήθηκε κυβέρνηση συνεργασίας σε μια προσπάθεια των Αμερικανών να συσπειρώσουν τις πολιτικές δυνάμεις, για να αντιμετωπίσουν την «κομμουνιστική απειλή».

Στην πραγματικότητα το σπίτι ξεκίνησε να χτίζεται, το 1912, από τον εφοπλιστή Αλέξανδρο Μιχαληνό και τη σύζυγο του Ειρήνη Μανούση. Το 1916 πεθαίνει ο Μιχαληνός αφήνοντας το σπίτι ημιτελές, ενώ η χήρα του θα ξαναπαντρευτεί τον Δημ. Μάξιμο. Για λίγα χρόνια το ημιτελές σπίτι αλλάζει ιδιοκτήτη, αφού η Μανούση το πούλησε στον εφοπλιστή Λ. Εμπειρίκο (πατέρας του ποιητή), γιατί, μάλλον, είχε προβλήματα με τα κληρονομικά. Η αγοροπωλησία ήταν, μάλλον, εικονική, αφού η χήρα Μανούση και, πλέον, Μαξίμου θα το ξαναγοράσει (μετά από πέντε χρόνια) από τον Εμπειρίκο. Από τις αρχές του ΄20 το ζεύγος Μαξίμου κατοικεί στην πανέμορφη οικία του. Στη διάρκεια της Γερμανικής κατοχής είχε επιταχθεί ως κατοικία του Γερμανού Ναυάρχου του Στόλου του Αιγαίου, ενώ μετά την απελευθέρωση χρησίμευσε ως κατοικία του Αμερικανού πρεσβευτή. Το 1952 το Ελληνικό Δημόσιο έρχεται σε συνεννόηση με τον Μάξιμο, προκειμένου να την αγοράσει. Συστήνεται επιτροπή του Πολυτεχνείου για να αποτιμήσει την αξία του οικήματος (11 δισ.δρχ.) και, τελικά, ο Μάξιμος δέχεται να πληρωθεί μόνο το ήμισυ της αξίας (5,75 δισ.δρχ.). Προσέφερε, επίσης, στο Ελληνικό Δημόσιο και όλη την επίπλωση του. Η κυβέρνηση ευγνωμονούσα δήλωσε ότι θα διατηρήσει το όνομα του ως «οικία Μαξίμου».

Δεν μπορώ να καταλάβω αυτού του είδους τους ευεργέτες που χαρίζουν το ήμισυ μιας «αυθαίρετης» έκθεσης και πουλάνε, το κληροδοτημένο και κληρονομικά διεκδικήσιμο οίκημα, στο Ελληνικό Δημόσιο. Δεν ξέρω αν είναι αγνωμοσύνη, αλλά δεν είναι υπερβολή γενεές και γενεές Ελλήνων να μνημονεύουν τον ευεργέτη Μάξιμο; Ειδικά στη χώρα μας, που αδιαφορούμε για τους πραγματικούς ευεργέτες.

Πέμπτη, 17 Νοεμβρίου 2011

Η Αξιοπρέπεια των Χωρίς Ονομα






18/11
Η Αξιοπρέπεια των Χωρίς Ονομα
(2005) του Φερνάντο Σολάνας
Βιντεοπροβολές τις Παρασκευές, 8.30μμ
Αθήνα: Αγαθουπόλεως 65 & Αχαρνών
Θεσσαλονίκη: Μπακατσέλου 1 (πρώην Μενελάου) & Εγνατίας


Είσοδος ελεύθερη

A FILM UNFINISHED.........


Yael Hersonski, 88'
Στις 9 Νοεμβρίου, την επέτειο της τραγικής Νύχτας τον Κρυστάλλων  - αφετηρία του Ολοκαυτώματος στη Ναζιστική Γερμανία - θα μοιραστούμε μαζί σας μια ταινία για μια ταινία: αυτή που οι Ναζί τράβηξαν στο γκέτο της Βαρσοβίας αλλά δεν ολοκλήρωσαν ποτέ, καθώς τους πρόλαβε η ιστορία. Πόσο διαφέρει η προπαγάνδα του τότε από την προπαγάνδα του σήμερα;

18/11/2011 - 19:00

 Οι προβολές γίνονται κάθε δεύτερη Πέμπτη και συνοδεύονται από Αγγλικούς υπότιτλους
ΕΠΙΜΕΛΕΙΑ ΠΡΟΓΡΑΜΜΑΤΟΣ: Δέσποινα Παυλάκη, Βάλερυ Κοντάκου                      
EXILE FILMS: Αθηνάς 12, Μοναστηράκι, 3ος όροφος (τηλ. 210-3223395), www.exilefilms.gr
ΕΙΣΟΔΟΣ ΔΩΡΕΑΝ

Το πέρασμα: Ατομική έκθεση του Ηρακλή Φοβάκη.


Την Πέμπτη 16 Δεκεμβρίου 2010 στις 21.00 εγκαινιάζεται στον Έβδομο, σ΄έναν ιδιαίτερο εκθεσειακό χώρο στην καρδιά της πλατείας Συντάγματος, που βρίσκεται στον έβδομο όροφο του κτιρίου της Καραγεώργη Σερβίας 4 (Στοά Καλλιγά), η ατομική έκθεση του Ηρακλή Φοβάκη με τίτλο “Το Πέρασμα”.
Πρόκειται για μια νέα ενότητα 28 ζωγραφικών έργων που πραγματεύονται το πέρασμα της ανθρώπινης ψυχής μέσα από τον λόγο με σκοπό να φτάσει στην αλήθεια της. Το θέμα των έργων ενισχύεται από την ανάπτυξη και παρουσίαση μιας δράσης (performance) και βίντεο, που σκοπό έχει να τονίσει μέσω της κίνησης του ανθρώπινου σώματος και ενός σχεδόν ψυχαναλυτικού κειμένου αυτό το πέρασμα της ψυχής, το ταξίδι της, αλλά και τα εμπόδια..........

κλικ στο τιτλο για περισσοτερα..........

«Τα τραγούδια της θάλασσας» του Νίκου Καββαδία ....κ.α. FREE....




LIVE με τον Λάμπρο Καρελά, 
ο οποίος θα παρουσιάσει «Τα τραγούδια της θάλασσας» 
του Νίκου Καββαδία.
Ώρα έναρξης: 22.00
Είσοδος ελεύθερη.

Ελάχιστη κατανάλωση 5,50 ευρώ (κρασί ή μπύρα)


κλικ στο τιτλο για ολα τα αξιολογα events στο Black Duck

FREE σεμινάριο πιάνου με έργα J.S. Bach ..


Σεμινάριο
Δευτέρα, 14 Νοεμβρίου 2011
ΑΘΗΝΑ | Ερμηνεύοντας τα έργα του J.S. Bach στο πιάνο | Σειρά διαλέξεων - σεμιναρίων του André Marchand
 
 
 
Μοναδικές ευκαιρίες στοχασμού, μάθησης και εμβάθυνσης προσφέρει η σειρά διαλέξεων & σεμιναρίων πιάνου του André Marchand, που στόχο έχει να αναδείξει τη συνοχή της ερμηνείας με την εμπεριστατωμένη και δημιουργική σκέψη, η οποία είναι απαραίτητη για την εξέλιξη του πιανίστα στο σύγχρονο ανταγωνιστικό μουσικό κόσμο.Η σειρά χωρίζεται σε τέσσερις θεματικές ενότητες, με κάθε θεματική ενότητα να καλύπτει εποχές και συνθέτες - ορόσημα στην ιστορία της πιανιστικής φιλολογίας.
Η παρακολούθηση όλων των ενοτήτων θα είναι εξαιρετικά χρήσιμη για τους πιανίστες που βρίσκονται στο στάδιο της ολοκλήρωσης των σπουδών τους, μιας και τα έργα που θα μελετηθούν αποτελούν το υλικό για τις εισαγωγικές εξετάσεις σε μουσικά ιδρύματα του εξωτερικού και για τη συμμετοχή πιανιστών σε διεθνείς διαγωνισμούς ενώ συγκαταλέγονται στην πλειονότητά τους στα επιβεβλημένα για τις διπλωματικές εξετάσεις των ελληνικών ωδείων .

Η διάλεξη του André Marchand λειτουργεί ως εισαγωγή για το πρόγραμμα του σεμιναρίου των δύο επόμενων ημερών και έχει γενικότερο ακαδημαϊκό ενδιαφέρον, απευθύνεται δε όχι μόνο σε πιανίστες αλλά και σε κάθε φιλόμουσο.
Το σεμινάριο πιάνου με έργα J.S. Bach θα διεξαχθεί την Τρίτη 15 & την Τετάρτη 16 Νοεμβρίου.
Δικαίωμα συμμετοχής: 60 € [ενεργά μέλη] - 25 € [ακροατές]
Στους σπουδαστές του Ωδείου Φίλιππος Νάκας παρέχεται έκπτωση 20% 
Για να κατεβάσετε την αίτηση συμμετοχής, κάντε κλικ ΕΔΩ.
 
 

ΑΙΘΟΥΣΑ ΣΥΝΑΥΛΙΩΝ ΦΙΛΙΠΠΟΣ ΝΑΚΑΣ
ΙΠΠΟΚΡΑΤΟΥΣ 41, ΑΘΗΝΑ
ΤΗΛ.: 210 3634000
ΔΙΑΛΕΞΗ | ΔΕΥΤΕΡΑ 14 ΝΟΕΜΒΡΙΟΥ, ΩΡΑ 19:00 | είσοδος 8 €
[ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΜΑΘΗΤΕΣ ΤΟΥ ΩΔΕΙΟΥ ΦΙΛΙΠΠΟΣ ΝΑΚΑΣ, Η ΕΙΣΟΔΟΣ ΕΙΝΑΙ ΕΛΕΥΘΕΡΗ]
 
ΣΕΜΙΝΑΡΙΟ | ΤΡΙΤΗ 15 - ΤΕΤΑΡΤΗ 16 ΝΟΕΜΒΡΙΟΥ |ΩΡΑ 12:00
 

Η γη ανήκει σε όλους μας....





Κρισναμούρτι
«Η γη ανήκει σε όλους μας είναι δική σας και δική μου. Δυστυχώς, όμως, έχουμε εθνικούς, οικονομικούς, και θρησκευτικούς φράχτες και ζώντας πίσω απ αυτούς μιλά με για αδελφότητα, για αγάπη, για ειρήνη, για Θεό. Για να γνωρίσουμε πραγματικά τι είναι Αγάπη πρέπει να ρίξουμε όλα αυτά τα φράγματα και πρέπει αυτό να το αρχίσει ο καθένας μας από τον εαυτό του».



Τρίτη, 15 Νοεμβρίου 2011

Επιθυμίες..............

Υπάρχουν δύο τραγωδίες στη ζωή: η μία, ότι δεν μπορούμε να εκπληρώσουμε τις επιθυμίες μας, και η άλλη, όταν τις εκπληρώνουμε.
Μπ. Σω
Εκείνος που επιθυμεί τα ξένα , σύντομα θα κλάψει, επειδή θα χάσει και τα δικά του.
Μ. Βασιλείου
 Η επιθυμία να είσαι αρεστός στον αιώνα σου, συνήθως είναι η αφορμή να μην αρέσεις στους απόγονούς σου.
Π. Μαριβό*
Εκείνος που πιστεύει πως θα πνίξει τις επιθυμίες του ικανοποιώντας τις, είναι σαν εκείνον τον τρελό που προσπαθεί να σβήσει την πυρκαγιά με το άχυρο.
Περσική σοφία*
 Η επιθυμία να λάμπεις φθείρει την ικανότητά σου να αρέσεις.
Ζ. Λαγάρπ*
 Δυστυχώς η επιθυμία να εκφραστείς είναι πιο δυνατή από την επιθυμία ν' ακούς και να μαθαίνεις κάτι.
Ντ. Πίσαρεφ*
Εκείνος που θεωρεί την έλλειψη χρημάτων ως χειρότερο κακό, κάνει λάθος, υπάρχει πιο αφόρητο κακό: η έλλειψη επιθυμιών.
Α. Σερμπιουλέ*
Μέσα σε οποιαδήποτε επιθυμία λογομαχούν ο μοναχός και ο χασάπης
Ε. Σιοράν*
Εάν το μισό των επιθυμιών σου θα εκπληρωθούν, θα έχεις δυο φορές περισσότερο πίκρες.
Αγνώστου*
Δεν περιμένω τίποτε από τους άλλους, έτσι οι πράξεις τους δεν έρχονται σε αντίθεση με τις επιθυμίες μου.
Σβάμι Σρι Γιούκτεσβαρ
Αν δεν επιθυμείς πολλά, τα λίγα θα σου φαίνονται πολλά.
Αγνώστου
Τίποτε δεν σε αναστατώνει, αν δεν το επιθυμείς.
Αγνώστου
Αν θέλεις να κάνεις κάποιον πλούσιο, μην του προσθέτεις χρήματα, να του αφαιρείς επιθυμίες.
Επίκουρος
Παραμέριζε το ποθούμενο για να χαίρεσαι το βρισκόμενο.
Κ. Πετράτος
Η κάθε επιθυμία, μας δίνεται μαζί με τις δυνάμεις για την πραγματοποίησή της.
Ρ. Μπαχ
Τι είναι σωστή επιθυμία; Επιθυμία άρνησης, επιθυμία έλλειψης αγαθών, επιθυμία καθαρότητας.
Βουδιστική εντολή*
Το τσουβάλι των επιθυμιών δεν έχει πυθμένα.
Γιαπωνέζικη παροιμία*
Να προσπαθείς να νικήσεις πρώτα απ' όλα τον εαυτό σου, παρά την μοίρα σου. Και να αλλάξεις τις επιθυμίες σου, παρά τον κόσμο.
Ρ. Ντεκάρτ*
Οι επιθυμίες είναι η πηγή της θλίψης
Βούδας
Όπως και στο σπίτι με κακή στέγη διεισδύει το νερό, έτσι και στο αδύνατο μυαλό διεισδύει η επιθυμία.
Βούδας*
Η πολλές επιθυμίες φέρνουν πολλές απογοητεύσεις.
Βεγγάλικη παροιμία*
Η κάθε καινούργια επιθυμία είναι η αρχή της καινούργιας ανάγκης, έμβρυο μιας καινούργιας θλίψης.
Βολτέρος*
Εκείνος που έχει λιγότερα απ' αυτά που επιθυμεί, πρέπει να ξέρει ότι έχει περισσότερα απ' αυτά που αξίζει.
Γ. Λίχτενμπεργκ*
Οι επιθυμίες είναι προβολές, δεν είναι αληθινές ανάγκες.
Όσσο
Η μοναδική μου επιθυμία είναι να απαλλαχθώ από τις επιθυμίες.
Γ. Σοϊλεμεζίδης
Οι επιθυμίες είναι σαν τη φωτιά. Όταν είναι μικρή, μας ζεσταίνει, όταν είναι μεγάλη, μπορεί να μας κάψει.
Αγνώστου
Εάν ο καθένας λίγο σκαλίζει μέσα του, σίγουρα θα ανακαλύψει πως οι πιο ενδόμυχες επιθυμίες του εμφανίζονται και τρέφονται συνήθως από τον λογαριασμό του άλλου.
Ντε Μονταίν*
Τις χειρότερες απογοητεύσεις μας τις οφείλουμε στις εκπληρωμένες επιθυμίες μας.
Ρ. Λέκμε
Τίποτα δεν υπάρχει πολύτιμο σ’ αυτόν τον κόσμο από την αίσθηση ότι σε επιθυμούν.
Δ. Δορς
Η πιο επιβλαβής επιθυμία είναι να προφυλάξεις τον εαυτό σου από τα λάθη.
Γκ. Χέγκελ*
Την προσπάθεια κάτι να κάνεις εμπόδισε η επιθυμία να μην φέρεις ευθύνη για τίποτα.
Μ. Μάμτσιτς*
Σε κάθε επιθυμία φωλιάζει η απογοήτευση της εκπλήρωσης της.
Ν. Κουζανός
Συνήθως αυτό που εσύ επιθυμείς με σθένος, με ανάλογο σθένος φυλάνε οι άλλοι άνθρωποι.
Α. Δουμάς πατήρ*

Το πολιτικό μεθύσι - (ΑΝΔΡΕΑΣ ΛΑΣΚΑΡΑΤΟΣ)

Η φιλη Αθηνα δημοσιευσε στο facebook :

Το πολιτικό μεθύσι
μ' έζησε και θα με ζήσει
... μ' ενθουσιάζει, με τραβάει
και ζιζάνια μου φυσάει,
κι είναι μέθη αγαπητή
που μου ευφραίνει την ψυχή.


Θέλω επιρροή στον Τόπο.
Τήνε θέλω μ' ό,τι τρόπο.
Να μπορώ να μεταθέτω
δικαστάς, και να διαθέτω
θέσες στους ευνοϊκούς μου,
και να διώχνω τους εχθρούς μου.

Θέλω να 'χω κ' εξουσία,
πέτε τήνε και μανία,
μα γι' αυτήνε ξεψυχώ
θέλω να κυριαρχώ.

Τι τη θέλω τη ζωή,
αν δεν έχω επιρροή;
Τι τη θέλω την Πατρίδα,
χωρίς εξουσίας ελπίδα;

Να με ιδεί εξουσιαστή
η Πατρίδα , και ας χαθεί.
λυτρωτή της να με κράξει,
και στο Διάολο, ας βουλιάξει.

Εμέ η δόξα μου να ζήσει,
και το Έθνος ας ψοφήσει.
Τση εξουσίας το μεθύσι,
ως κ' εκειό το θέλει η φύση,
κι αν η φύση μας το θέλει,
θαν το θέλω, τι σας μέλλει
ηθικοδιδάσκαλοί μας;

Μήπως οι αντιπρόσωποί μας,
ή όσοι άλλοι κυριαρχούνε
άλλο μέτρο αυτοί βαστούνε;
Όλοι παν τον ίδιο δρόμο,
με τον εδικό μου νόμο,
και σκουντρούνε τον πλησίον τους
όλοι, για το μεγαλείον τους.

Ω θρησκεία σεβαστή,
έλα βόηθα μου και συ,
ν' ανεβώ στην Εξουσία.
Έλα, έλα, βοήθησέ με
και στον όχλο σύστησέ με
δώσ' μου βάιο ναν' το βάλω
κια μ' εκείνο να προβάλω
χριστιανός λειτουργημένος
κ' έτσι να 'μαι ψηφισμένος,
εις την πρώτην εκλογή,                        
για οποιαδήποτε Αρχή.

Γιατί εγώ σε προσκυνώ,
και με ζήλο σε ακλουθώ
για την μόνην επιθυμία
ν' αξιωθώ την Εξουσία.
Τσ' εξουσίας το μεθύσι,
ως κ' εκειό το θέλει η φύση.
Είναι η φύση που το θέλει
κι ό,τι πείτε δε με μέλλει.                       

Κυριακή, 13 Νοεμβρίου 2011

SAVE GREECE......




100 ΕΥΡΩ ΤΟ ΜΠΛΟΥΖΑΚΙ...... ΚΑΙ ΤΟ HOLLYWOOD ΚΑΝΕΙ ΟΤΙ ΜΠΟΡΕΙ..........

ΠΟΙΟΣ ΘΑ ΜΑΣ ΒΓΑΛΕΙ ΑΠΟ ΤΟ ΕΥΡΩ..????




Φιλόδοξο πρόγραμμα για τα αδέσποτα.......


Τη δημιουργία ενός δικτύου φιλόζωων πολιτών και οργανώσεων και τη λειτουργία μιας ιστοσελίδας όπου ο κάθε ενδιαφερόμενος θα μπορεί να ενημερώνεται για τα αδέσποτα ζώα της Θεσσαλονίκης και για τη δυνατότητα υιοθεσίας τους, προετοιμάζει η αντιδημαρχία Περιβάλλοντος, Ποιότητας Ζωής και Ελεύθερων Χώρων του δήμου Θεσσαλονίκης, σύμφωνα με δημοσίευμα της ιστοσελίδαςagelioforos.gr.

Τους τελευταίους μήνες μάλιστα το συνεργείο της αντιδημαρχίας πραγματοποιεί δεκάδες στειρώσεις ζώων, ενώ έχει ξεκινήσει και πρόγραμμα υιοθεσιών. Όπως αναφέρει το δημοσίευμα, τα τελευταία χρόνια το πρόβλημα με τα αδέσποτα είχε διογκωθεί λόγω της ανυπαρξίας δομών και της απουσίας σχετικών δράσεων. Περιοχές όπως η Ροτόντα, αλλά και η Άνω Πόλη και η Τούμπα, είχαν μετατραπεί σε γειτονιές όπου σύχναζαν αγέλες επιθετικών σκύλων.

«Το πρόβλημα με τα αδέσποτα είναι ίσως το δεύτερο μεγαλύτερο της Θεσσαλονίκης μετά τα σκουπίδια», είχε δηλώσει λίγο μετά την ανάληψη των καθηκόντων του ο αντιδήμαρχος Περιβάλλοντος, Ποιότητας Ζωής και Ελεύθερων Χώρων του δήμου Θεσσαλονίκης, Κώστας Ζέρβας.

Από το βήμα του δημοτικού συμβουλίου είχε ανακοινώσει την ανάληψη δράσεων στο θέμα αυτό, ενώ λίγο αργότερα, με την ψήφιση του προϋπολογισμού για το 2011, η διοίκηση Μπουτάρη προχώρησε και στην επιβολή ενός συμβολικού τέλους για τα αδέσποτα ζώα, ύψους μόλις ενός ευρώ.

Η φιλοσοφία της φιλίας....

Η ΠΡΟΦΗΤΕΙΑ ΕΝΟΣ ΝΑΖΙ....


Σάββατο, 12 Νοεμβρίου 2011

C'real ~ Τα πιο μεγάλα σ'αγαπώ.wmv

Αν αγαπάς κάποιον άσ' τον να φύγει! Αν επιστρέψει είναι δικός σου. Αν δεν γυρίσει δεν ήταν ποτέ δικός σου (Ρ. Μπαχ).







ΠΑΡΟΥΣΙΑΣΗ ΒΙΒΛΙΟΥ ΤΗΣ ΙΩΑΝΝΑΣ ΚΑΡΥΣΤΙΑΝΗ "ΤΑ ΣΑΚΙΑ"

Περιγραφή


"Τι έχουν, μωρέ, τα δικά σας σακιά; Μια χρεωκοπία, έναν ξενιτεμένο, κατραπακιές της εφορίας, αποτυχία στον ΑΣΕΠ, μια κακιά πεθερά, έναν νευρασθενικό προϊστάμενο, ένα παιδί που πετάει μολότοφ, ένα τζάκι που ντουμανιάζει το λιβινγκρούμ, οισοφαγική παλινδρόμηση, υψοφοβία, κερατλίκια, ραγάδες στον πισινό. Για περάστε να ρίξετε μια ματιά στο δικό μου, να σας κοπεί ο βήχας."

Στο νέο μυθιστόρημα της Ιωάννας Καρυστιάνη η Βιβή Χολέβα, η κεντρική ηρωίδα του βιβλίου, εργάζεται ως "αποκλειστική κατ' οίκον". Περιποιείται ηλικιωμένους ανθρώπους που έχουν ανάγκη τη φροντίδα της. Έχει έναν γιο, τον Λίνο, ο οποίος βαδίζει σε "περίεργα και σκοτεινά μονοπάτια". Μια ολιγοήμερη άδεια γίνεται αφορμή να φύγουν οι δυο τους για ένα ταξίδι στους Δελφούς. Εκεί, στον ιερό χώρο της ελληνικής αρχαιότητας, μάνα και γιος θα έρθουν κοντά, αν και τους χωρίζει χάσμα βιωμάτων, ένα κενό που μοιάζει να είναι από παλιά αγεφύρωτο. Στις πέντε μέρες που διαρκεί η εκδρομή, ξετυλίγεται το παρελθόν τους ενώ ο αναγνώστης, μέσα από την ορμητική γραφή της συγγραφέως, ανακαλύπτει σταδιακά τι είναι τα σακιά του τίτλου: τα ηθικά και ψυχικά φορτία που κουβαλούν οι ήρωες, αλλά κυρίως τα βάρη που επωμίζεται εδώ και χρόνια ένα μεγάλο κομμάτι της ελληνικής κοινωνίας, το οποίο παρακολουθεί αδύναμο την ιστορία να χαράσσεται ερήμην του και τη ζωή να διαδραματίζεται μακριά του.

Ένα βιβλίο που "ζυγίζει" τα άχθη των ανθρώπων των λαϊκών περιοχών και μας ανοίγει διάπλατα τις πόρτες στις απαγορευμένες ζώνες της καθημερινότητάς μας.

ην Τετάρτη 16 Νοεμβρίου και ώρα 18.30 στο πλαίσιο της Λέσχης Ανάγνωσης της Βιβλιοθήκης του Αετοπουλείου, θα γίνει η παρουσίαση του βιβλίου της Ιωάννας Καρυστιάνη "Τα σακιά" στο Βιβλιοπωλείο Μικρός Κοραής (Χαλάνδρι).

Τετάρτη, 9 Νοεμβρίου 2011

Εκδηλώσεις για το βιβλίο στον IANO....



Κωνσταντίνος Κωνσταντόπουλος

Τετάρτη, 9 Νοεμβρίου 2011 19:00  
IANOS Σταδίου 24

Παρουσίαση βιβλίου

Κωνσταντίνος Κωνσταντόπουλος


Το θέατρο +ΚΑΤΙ Σύνολο Τέχνης και ο IANOS παρουσιάζουν το θεατρικό έργο του Κωνσταντίνου Κωνσταντόπουλου "Εις το όνομα της Μητρός και του Υιού". 

Δημήτρης Αρβανίτης

Πέμπτη, 10 Νοεμβρίου 2011 18:00  
IANOS Σταδίου 24

Παρουσίαση βιβλίου

Δημήτρης Αρβανίτης


Οι εκδόσεις GRAMMA παρουσιάζουν τα βιβλία του Δημήτρη Αρβανίτη "Social design, Αφίσες για την κοινωνία" και "Μικρές ιστορίες για το ντιζάιν".

Τηλέμαχος Κώτσιας

Πέμπτη, 10 Νοεμβρίου 2011 20:30  
IANOS Σταδίου 24

Παρουσίαση βιβλίου

Τηλέμαχος Κώτσιας


Οι εκδόσεις ΨΥΧΟΓΙΟΣ παρουσιάζουν το βιβλίο του Τηλέμαχου Κώτσια "Ο χορός της νύφης".

Σταύρος Λογαρίδης

Παρασκευή, 11 Νοεμβρίου 2011 22:30  
IANOS Σταδίου 24

Μουσική παράσταση

Σταύρος Λογαρίδης


Ο Σταύρος Λογαρίδης επιστρέφει με μια μουσική παράσταση με τίτλο "Με τα Φεγγάρια Χάνομαι…σε Ονειρεμένες Πολιτείες", την Παρασκευή 11 & 18 Νοεμβρίου.

Γιάννης Σερβετάς

Σάββατο, 12 Νοεμβρίου 2011 12:00  
IANOS Αριστοτέλους 7

Παρουσίαση βιβλίου

Γιάννης Σερβετάς
Στο Βασιλικό θέατρο (στην παραλία Θεσσαλονίκης).


Οι εκδόσεις IANOS και ο Γιάννης Σερβετάς παρουσιάζουν το νέο ημερολόγιο - ανεκδοτολόγιο του 2012.

Τζερόνιμο Στίλτον

Σάββατο, 12 Νοεμβρίου 2011 12:00  
IANOS Σταδίου 24

Παιδικός IANOS

Τζερόνιμο Στίλτον


Οι εκδόσεις ΚΕΔΡΟΣ παρουσιάζουν την νέα σειρά "Ξεκαρδιστικές Ιστορίες" του Τζερόνιμο Στίλτον.

Έλση Τσουκαράκη

Σάββατο, 12 Νοεμβρίου 2011 12:30  
IANOS Σταδίου 24

Παρουσίαση βιβλίου

Έλση Τσουκαράκη


Οι εκδόσεις ΨΥΧΟΓΙΟΣ παρουσιάζουν το νέο βιβλίο της Έλσης Τσουκαράκη "Υπέροχες γυναίκες". 

Trio Tekke

Σάββατο, 12 Νοεμβρίου 2011 22:00  
IANOS Σταδίου 24

Μουσική παράσταση

Trio Tekke


Το σχήμα δημιουργήθηκε στο Λονδίνο το 2005 από τους κύπριους Αντώνη Αντωνίου (τζουράς) και Λευτέρη Μουμτζή (κιθάρα) και τον αγγλοχιλιανό μπασίστα Colin Somervell. 

Βίκυ Σμυρλή

Δευτέρα, 14 Νοεμβρίου 2011 18:00  
IANOS Σταδίου 24

Παρουσίαση βιβλίου

Βίκυ Σμυρλή


Οι εκδόσεις ΜΕΛΙΝΟ παρουσιάζουν το βιβλίο της Βίκυς Σμυρλή «Φοιτητής και στην κουζίνα». 

Χρήστος Αγγελάκος

Δευτέρα, 14 Νοεμβρίου 2011 20:30  
IANOS Σταδίου 24

Παρουσίαση βιβλίου

Χρήστος Αγγελάκος


Οι εκδόσεις ΜΕΤΑΙΧΜΙΟ παρουσιάζουν το βιβλίο του Χρήστου Αγγελάκου "Το δάσος των παιδιών". 



και κλικ στο τιτλο για περισσοτερα.....